ไทม์แมชชีน แบบใช้พลังงานขาถีบ

ย้อนกลับไปตอนเด็กๆสมัยเรียนชั้น ป.5
ยังจำได้ว่าตอนเลิกเรียนกลับมาถึงบ้าน ก็จะจับจักรยาน BMX ออกไปปั่นเล่นกับเพื่อนๆแถวบ้าน ขับไปเที่ยวกันเป็นกลุ่มบ้าง บางครั้งก็ออกไปปั่นเล่นคนเดียว โลดโผนโจนทะยานตามประสาเด็ก

จนเริ่มเรียนมัธยม ก็เริ่มหมดสนุก มีองค์ประกอบในชีวิตหลายๆอย่าง ที่ทำให้หมดความสนใจเรื่องจักรยาน... BMX คันโปรดที่เคยใช้ก็ถูกวางทิ้งไว้จนสนิมจับทั้งคัน ผุพัง สูญหายไปตามกาลเวลา

ผ่านมาอีกเกือบ 30ปี ความสุขในวัยเด็ก ก็ได้ย้อนกลับมาหาผมอีกครั้ง เมื่อพลัดหลงเข้าไปในเว็บ www.thaimtb.com โดยบังเอิญ ทำให้กลับมาสนใจเรื่องจักรยาน และได้รู้ในเรื่องที่ไม่เคยรู้มาก่อนเลยหลายๆเรื่อง เช่น...เคยสงสัยมานานแล้ว ว่าบางคนปั่นกันวันละ 100-200กิโล ทำไมนั่งปั่นกันได้ทั้งวัน แต่เราปั่นแค่ครึ่งชั่วโมงก็ปวดคอ ปวดขา ปวดไปทั้งตัว...คำตอบก็คือ ท่านั่ง ความสูงของเบาะ และที่สำคัญคือ....sizeจักรยานครับ...จักรยานก็มี size เหมือนกันแฮะ เราต้องเลือกจักรยานที่พอดีตัว เหมือนกับเลือกซื้อเสื้อผ้า....ถ้าเล็กหรือใหญ่เกินไป มันจะส่งผลกับร่างกายและกล้ามเนื้อของเรา เมึ่อต้องปั่นต่อเนื่องนานๆ คำตอบของทุกคำถามที่เคยสงสัย ได้ถูกรวบรวมไว้ทั้งหมดที่เว็บไซต์แห่งนี้....

ทุกวันนี้ผมปั่นจักรยานไปทำงาน จากบ้านถึงออฟฟิศ ระยะทางประมาณ20กิโล ปั่นกลับอีก20กิโล ใช้เส้นทางจักรยานเลียบทางด่วนรามอินทรา มีร่มไม้บังแดดร่มรื่นตลอดวัน
ใช้รถยนต์บ้างเฉพาะบางครั้งที่จำเป็น เช่นต้องขนของเยอะๆ หรือไม่สบายปั่นไม่ไหว ถึงแม้การปั่นจักรยานจะไปถึงที่หมายช้ากว่าขับรถยนต์ ร้อนกว่า เหนื่อยกว่า...แต่มันสนุกกว่า ทำให้ประหยัดค่าแก๊สและค่าน้ำมันไปประมาณเดือนละ 1500-3000 บาท

และที่สำคัญกว่านั้น...การได้ปั่นจักรยาน เป็นเหมือนกับ การนั่งไทม์แมชชีน ที่นำพาความรู้สึก ย้อนเวลากลับไปสู่อดีตในวัยเด็กอีกครั้ง มันมีความสุขอย่างประหลาด ทุกๆครั้ง ที่ได้เดินทางด้วยจักรยาน

มนุษย์ต่างดาวผู้เดินทางด้วยความเร็วต่ำ

เคยรู้สึกไหมครับว่านักปั่นจักรยานส่วนใหญ่ชอบแต่งตัวประหลาดๆแบบโอเว่อร์ เห็นแล้วน่าหมั่นไส้ บางคนประโคมแต่งตัวกันยังกะมนุษย์ต่างดาว
..... แต่ทุกสิ่งทุกอย่างย่อมมีเหตุผล ถ้าลองสังเกตุอีกนิดนึง จะเห็นว่า พวกที่แต่งตัวแบบนี้ มักปั่นกันด้วยความเร็วสูงในระดับที่เกิดอันตรายต่อร่างกายได้ ถ้าเกิดอุบัติเหตุ...ชุดประหลาดพวกนั้น คืออุปกรณ์นิรภัยที่ถูกออกแบบมาโดยเฉพาะ สำหรับนักปั่นจักรยาน

ลองมาดูเครื่องแต่งกายแบบมนุษย์ต่างดาวกันทีละชิ้น

-หมวกกันน็อครูปทรงประหลาด
หัวแหลมๆลู่ลม บางอันก็มีร่องมีรูเยอะๆ..รูปร่างประหลาดแตกต่างจากหมวกนิรภัยอืนๆ รูพวกนี้จำเป็นมากมีไว้เพื่อระบายความร้อน ถ้าไม่มีรูระบายอากาศเลย นักปั่นจักรยานทั้งหลายคงหน้ามืด ร้อนจนเส้นเลือดในสมองแตกตาย ตั้งแต่ 5-6 กิโลเมตรแรกที่เริ่มปั่น
การปั่นจักรยานด้วยความเร็วระดับ 25-40 km./h. ถือว่าเป็นความเร็วในระดับอันตราย ในกรณีที่เกิดอุบัติเหตุ หมวกประหลาดพวกนี้แหละที่จะช่วยผ่อนหนักเป็นเบา

-แว่นเท่ๆ
นอกจากจะมีไว้เป็น accessory เพื่อความเท่แล้ว....แว่นถือว่าเป็นอุปกรณ์นิรภัยอย่างหนึ่งที่มีความสำคัญ มันช่วยป้องกันตาของเราจากสะเก็ดทราย หรือสิ่งอันตรายอื่นๆ...ถ้าตาบอด ไม่มีอะไหล่ให้เปลี่ยนนะครับ

-ถุงมือ ปลอกแขน...
ถุงมือใส่เอาไว้เพื่อความกระชับ ซับเหงื่อ กันมือถลอกเวลาล้ม ส่วนปลอกแขน มีไว้กันแดด ถ้าต้องปั่นไกลๆ อาจต้องโดนแดดที่แขนเป็นเวลานานๆ นอกจากทำให้ผิวคล้ำไม่หล่อแล้ว ยังเพิ่มความเสี่ยงในการเกิดมะเร็งผิวหนัง

-เสื้อและกางเกงจักรยาน...
เป็นผ้ายืดมันแผล็บ สีสันจี๊ดจ๊าดสะดุดตา รัดรูป เข้าร่อง มีฟองน้ำหรือเจลนุ่มๆรองที่ตูด
เสื้อและกางเกงที่รัดรูปนั้น นอกจากการใส่เพื่อลดแรงต้านของอากาศอย่างที่เรารู้ๆกัน มันยังมีข้อดีอีกอย่างคือเมื่อมันแนบไปกับเนื้อ ก็ไม่มีส่วนไหนที่มาเกะกะเข้าไปติดขัดกับโซ่หรืออุปกรณ์ขับเคลื่อนอื่นๆ และจะได้ไม่เสียดสีกับผิวหนัง สีของเสื้อผ้าก็ต้องจี๊ดจ๊าดสะดุดตาเอาไว้ก่อน เพื่อให้บรรดารถใหญ่สังเกตุเห็นได้ง่าย ตั้งแต่ไกลๆ

............แต่อันนี้ยังทำใจไม่ได้ครับ ยังไม่กล้าใส่ ถึงแม้ข้อดีของมันจะมีอยู่มากก็ตาม
เพราะใส่แล้วมันเปิดเผยจุดยุทธศาสตร์ จะพับหลบไปทางไหนก็..แหะๆ...เขิน

นักปั่นขาแรงบางคนสามารถทำความเร็วคงที่ได้มากกว่า30 km./hr ซึ่งความเร็วในระดับนี้จำเป็นต้องสวมใส่อุปกรณ์นิรภัยป้องกันอันตรายในกรณีที่เกิดอุบัติเหตุครับ

......สู้ต่อไป มนุษย์ต่างดาว......